Siyah saçlarım beyazla nikahlandı sabrın eşiğinde
Nerdesin, nasılsın, ne yapıyorsun diye kendimle hasbihal ettim yorgun bir bedenle
Boynu bükük bir buğday başağı misali beklerim senden bi haber
Ah be sevdiğim, kederimden bakma bana öyle!
Kelimeler düğümleniyor yürek ucumda
Ayrılığa berdel olan tüm sözcükler törpüleniyor lâl dilimde
Ölü karanlığın rahmine gömdüm bakışlarını
Gülüşlerini giydiriyorum karanlıkta parlayan yıldıza
Ah be sevdiğim, kırık tebessümünle bakma bana öyle!
Özlemin damarlarımda k'an kusuyor
Dilime kement cümlelerle yutkuna yutkuna susuyorum özlemenin eşiğinde çaresizce
Ayrılığa çelme takan tüm kelimelerin belini kıran kalemimle dize getirirken sözcükleri
Kalbimin kasıklarında gülüşlerin raks ederken
Ah be sevdiğim, kırgın kırgın bakma bana öyle!
Hasretin kucağına hüzünlü bakışların düşerken
İnliyor ruhum sensizliğin sancısıyla kıvrana kıvrana
Sensiz takatsiz, halsiz, kimsesiz bir yabancı gibiyim bu şehirde
Baksana, yine tökezliyor kalbim ruhumun mahzeninde
Ah be sevdiğim, hüzünlü gece gözlerinle bakma bana öyle!..