Doğur Beni Yüreğinde Güneş Misali

Kendi debisinde anlamsız bir heceyim sensiz her mısrada
Zamanın teninde bakışların mekan bulurken
Eğilip büküldü yüreğim en derinden sensizlikle demlenen her an'a
Yüreğimde kocaman bir boşluk sancılı nöbetler geçirirken
Dolup taşıyor yine özlemin sağanak yağmurlar misali...
Bakışlarından bir tezgah kurmuşken maviye gebe
Kırık tebessümünde var olduğum aşkı teninde öpeceğim...
Hazin bir şiir gibi saklarken seni s'aklımda
Bakışlarının tecelli ettiği fukara yüreğimin hükmünde ezilirken
Sensiz kanatsız çaresiz bir butimar misali beklerim pencere
dibinde...
Terk edilmiş bir şiir gibi uzlete bürünen bedenimden bihaber
iken
Sıratta bana rehber olacak bakışlarından yoksun iken
Kapama gözlerini ne olur
Onlar benim karanlıktaki aydınlığım...
Varlığınla demlenmeyen her şiir ebedi üryan iken
Suskunladığım kelimelerin lâl kesilmiş dilinin çözümüne hacet
Arz-ı Dildar edecek her bir sözcük kendi manasında
İnzivaya çekilse de duygularım
Bakışlarından bir sen doğurdum yüreğimde...
Soluk düşlerimi gülüşlerinle renklendirirken griye bürünen
bedenimden rengârenk çiçekler yeşertecem...
Tüm harfler fütursuz dolaşırken dehlizlerimde
Kimi umarsızca kimi arsızca kimi edepsizce konarken dudak
kıvrımıma
Gözlerinde bir ben doğur be adam sabahın ilk ışığı olarak
Nefesine bulansın ebedi aşk nefesim...