Kifayetsiz bir gecenin girdabındayım
Beynimdeki sözcükler cinnet geçiriyor
İçime soluduğum ıstırabın sızısı diz çöktürüyor kalbime
Çaresizce sarılırken umudun beline
Akrep yelkovana yenik düştü bu gece
İçimde taşıdığım sen rengine esir düştüğüm gibi...
Özlem yumağına dönüşüyor ruhum
Döktüm ölü karanlıkta bütün suskularımı ak sayfaya
Ruhumda can çekişen kelimeler kan kusuyor
Sedasını yitiriyor yokluğunda yazılan her şiir
Bağışla beni sevgili, geç kaldım sana, özür dilerim.
Öz'ümde nidadır ismin, bu yüzdendir ç'ağlayışım
Yorgun düşüyor bedenim beklemenin eşiğinde
Boynu bükük kelimelerinin telaşı var bu gece
Ayakları prangalı şiirler koşarken sana
Ölüm cellatları saf tutmuş sen kokan tüm şiirlerin etrafını
Hüzün kanıyor mürekkep bir serçe avazında
Kaç duvar ördüm yokluğunun yankısında bilmezken
Yalnızlığını doğuran tüm kelimeleri kefenledim
Kırık tebessümünle örttüm öksüz kalan tüm kelimeleri
Bağışla beni sevgili, geç kaldım sana, özür dilerim.
Bir an bile susmayan yüreğimi bir tokatla susturmak isterken
Sözcükler haddini aşıp bir bir uzaklaşıyor yüreğimden
Bekledim sevgili, bekledim
Ve sen yine gelmedin bu gece
Ruhumu vahşi bir heyelana teslim ettin, mutlu musun?
Lügatimde yokluğunun izahına denk bir kelime bulmazken
Her şey grileşti buğulu bakışlarımda
Yüreğinin dehlizlerinde çarmıha gerildi ruhum
Yokluğun arifesinde vuslat artık bir seraptan ibaret iken
Bağışla beni sevgili, geç kaldım sana, özür dilerim...