Seni Sessizliğinde Sevdim

Her düş uykusunu her düş kuytusunu ararken
Ben zifiride bir tek gece gözlerini arayıp durdum.
Anlam derinleştikçe yokluğunun demlendiği gece
gözlerinde
Eksiliyordu bir şeyler hatta çok şeyler
Sanmayın ki bu nefrin ve müptezel zamanda
yazdığımı
Ben her an nefesinde kalmak için şiir olup
dökülüyorum mürekkep misali
Gece ve muazzam sessizlik
Durduğum yer o kadar güzel ki,
Gözlerinin kıyısında dinlenmek
Aşk gözlerinde demlenmek
Belki de göz çukurlarında gömülmek bir an-ı seyyale
Sensizliğin sızan yankıları çarparken duvarlarıma
Ölüyor ruhum bedenimden sıyrılarak
Gözlerimde gök gülümsüyorken simsiyah
Yalnızlığa ırkçı bakan yıldızların cüzzamlı nazarında
Hürriyetimi bırakıyorum yakamozlara...
Gövdeme yük saydığım ayrılıkları
Yaralı bir serçenin dudaklarıyla öpüyorum gidişleri
Çekip gittikçe dağılıyor belki sözcükler savrula
savrula
Yakınlığımın dilinden ıslık çalarken
Öyle sessiz çırpınıyor ki dönüşler çözemediğim bu
incelikten
Zaman tenhalığında siliniyorken
Rüzgârın ağzından içiyorum iç çekişlerimin kekre
sessizliğini
Yüreğim ağzımda pas tutan mavalların sessizliğini
severken
Sulara gömülüyor kızaran tenimin soğukluğu
İçimde harf sızısı medet umuyor iç sesinden lügatin
Kırağı yiyor akıl yerim aniden...