Uykuyu Geceye Berdel Ettim

Hayallerim senle soyunurken geceye
Bir dengbejin sesinde ağıt yaktım mısra mısra şiir gözlerine...
Bembeyaz bulutlardan bir oluk şiir sağıyorum kuşları için göz-
lerinin
Ağzını dilimin zindanı edebilseydim gecenin fecrinde
Sensiz salaş yalnızlar ediniyorken yüreğim
Gecenin rahmine gömdüm sensiz hatmedilmiş tüm saatleri ve
zamanı...
Kurtlar gibi uluyor ruhum sensizliğin eşiğinde
Yüreğim ağzımdan çıkıyor sensizliğin kahrından...
Sızlayışlarım vokalistlik yaparken her mısrada
Bir an olsun dinmiyor hasretin buğdayî değirmeninde...
Şimdi hangi taraftan tutsam elim kanıyor
Haykırışlar nafile, şiirlerim yorgun, kalemimin asabı bozuk...
Seni anlatamadığı için saçlarım kanıyor bir annenin bağrında
Ve sonra yüreğimden vuruyor beni yokluğun...
Terli terli seni içiyorum geceyi sabaha berdel ederken
Sonra...
Sonra ne mi oluyor?
Sensizliğin sancısıyla kıvranıyorum sayrı bir yatakta...
Sonra parçalı bulutlu şiirler okuyorum sana
Şiir gibi bir çiselti başlıyor
Sonra... Kanayan bir yara... "Sensizlik"