En müzmin gecenin karanlığında
Yüzünü tasvir ve temsil etmeseydi güneş
Nazarımda eşit olurdu bakışların Hacer-ül Esved'e
Kâinatın en güzel resmi senken gönül hanemde
Gel de gönül perdemin paslı perdeleri çekilsin aradan.
Akik kutusunda biriktirirken gülüşlerini
Sevdadan yana gönül yangınım iki kaşının mihrabında
secdeye dururken
Depremlerin işgali altında kalırken umutlarım
Kulağımda umutsuzluk naraları raks ederken
Gel de gönül perdemin paslı perdeleri çekilsin aradan.
Bakışların parsel parsel istila ederken yüreğime
Aşk ayetlerinin her nüshası seni nakşederken gönlüme
Safi nazarla bakarsan mahmur gönlüme
Aşk ayetinin tefsirleri bir bir ifşa olurken
Gel de gönül perdemin paslı perdeleri çekilsin aradan.