Bu Gece Yine Sen Oldum

Sen bilmezsin yâr yüreğimdeki yaram derinden
Sanki bir savaş meydanındaki oklar
bir bir yüreğime saplanır durur
Umutlarım elimden alınmış,
kilitli bir deftere kapatılmış misali
Gönül aynam bir tek sevdandan ibaret iken
Neden ikazlarımı duymazsın ey yâr neden?
Kapının eşiğinde beklettiğin yetmez mi yâr?
Oysa hesapsız kitapsız sevmiştim seni
Mesafelere aldırmadan, engellere takılmadan yüz tutmuştum sevdana
Oysa şimdi, kendi masalını kendi yazıp oynayan bir masalcıyım kitapların evreninde
Sen bana ben sana lazım iken bu coğrafyada
Aşkını kaleme sığdırmak için mükellef seçilen bir meczubum
Ne zaman ki alsam kalemi elime yâr
O zaman bir hüzün kuşatır benliğimi
Bedenim burada ama ruhum sensizliğin derinliğinde canıyla cebelleşiyor
Söyle be yâr söyle, iki kelamın değsin nefesime!
Bir seher vaktinde ziyaret etsin gözlerin gözlerimi
Gönlümden akan şehadet şerbetini ellerinle içirsen kutsanmış dudaklarıma
Aşka bulut çeken gözlerime çekilen hüzün
Yağmur misali akıp avuçlarına dolu verse
Sunak etsem sana yâr ab-ı hayatı ellerimle
Şükür seccadesinde dilim bir tek seni ikrar ederken
Renklendirsen de seccademi nur cemalinle olmaz mı yâr?
Yüreğimin her kıyısında özlemin sızlarken
Zaman gecelere dem vuruyor yokluğunda
Gel de gör halimi ey yâr, kalıptan çıkmış ruhumu!
Bir güle çiğ taneleri düşmüş misali
Tenimin her zerresinde özleminin çiğ taneleri düşmüş
Korkuyorum yâr, korkuyorum
Güneş yüzü görmeyen sevgilerimin, güneşe maruz kalırsa
kuruyacak olan çiğ tanelerinden
Vakıf olursa bir gün sevdamızın vuslatı
O zaman anlarsın yâr, nasıl bir inşayım ben!
O zaman anlarsın dilime sükutu, yüreğime ket vurup
ağyarlara haram yüreğimi
Sakın ola acıma perişan ve derbeder halime
Ben kendi içimde bir tuğrayım
Kalabalıklar ne ki yâr,
kaosun içindeki mananın kendisiyim ben
Sebebi halimi anlatsam nafile, boşluğun dolmuyor ki yâr
Emrine amade bir kul iken ben
Ney gibi çağırmalısın durmadan
Çünkü ney misali feryat koparıyor lâl yüreğim
Kollarında hidayete erip uyumak istiyorum hiç
uyumamacasına
Düşlerimi ve geceyi ört üstüme mahur gözlerinle
Kendime verdiğim mücadeleden yenik düşüyorum
Tut ellerimden yâr, gönül coğrafyam Sibirya gibi
Üşüyorum yâr, nefesinle ısıt beni
İlmek ilmek her zerreme nakşettiğim sevdanın düğümünü
kim açabilir ki yâr?
Kim?
Gel ey yâr, seyrine dal sevdamın çığlıklarına
Ne çok özlemler biriktirdim bakışlarımla sana dair
Sevgi yapraklarım yüreğine sunmak için bekliyor kapının
eşiğinde
Aç kapıyı hadi yâr, sımsıkı sarıl bana
Sevdamız gark olana dek kollarında son bulsun nefesim
Aşkın, aşk bakan gözlerinde, aşkça, aşk kokana dek
Sen olup, ben olup, biz olana dek...