Söyle bana dilbestem gözlerimin belasından öpecek
misin sahi?
Suskunluğum sahraya dönüşürken
Şiir şiir dökülüyorum kirpiklerimden yüreğine
Dudaklarımda kuşlar soyunurken geceye
Dua dua öper kirpiklerini şiir şiir düşerim semadan
Soluğun yüreğimde bir Süryani ılgıt olsa da
Göğsünde illa göğsünde bahar açmak isterken
Söyle bana dilbestem gözlerimin belasından öpecek
misin sahi?
Adını kutsayıp yüreğime nakşederken sevdanı
Gölgene yüzümü yaslayıp kokunu içime çekerken
Tütün kokan kederli ellerine uzanırken ellerim
Alacakaranlıkta doğan ipeksi gözlerinden öperken
Söyle bana dilbestem gözlerimin belasından öpecek
misin sahi?
Yüzüm şimale dönük olsa da gül sinende yaprak
yaprak düşerim gölgene
Saçları ıslanıyorken tüm şiirlerimin
Sen kokuyorsun toprağın yağmurla vuslatı misali
Mizanına aşkla sığınıyorken gözlerim
Söyle bana dilbestem gözlerimin belasından öpecek
misin sahi?
Geceyi sabaha demlerken içim sükût dışım
buhurken
Terli bir imgenin derinliğinde şair yüreğim inlerken
Mevlânâ'nın Şemse döndüğü yerde
Bir buğulu sözle düşerken şiraze goncasına
Söyle bana dilbestem gözlerimin belasından öpecek
misin sahi?