Her(Bir) Şeyim / Ruhum Ruhuna Büründü

Yıldızlar geceme eşlik ederken
Sen gitme, hep kal bende gece gözlüm
Kal olur mu?..
Gürültülü bir yalnızlık boy verirken kıyılarımda
Sen gitme, duyguların aklını benimle boz gece gözlüm
Kal olur mu?...
Sözcükler kan kusarken dizelere
Sen gitme, bir şiir daha sensizliğin nefesinde bağışlandı gece gözlüm
Kal olur mu?..
Yüreğimde faili meçhul bir his genzimi yakarken
Sen gitme, bir şiiri daha yokluğuna berdel ettim
Kal olur mu?..
Şiirler katrelenip gam dökerken kafiyeler
Sen gitme, yokluğuna gebe bir şiir daha düşük yaptı dizelerde gece gözlüm
Kal olur mu?...
Özlemin yıllanmış bir şarap gibi yer edinirken mahzenimde
Sen gitme, dehlizlerimde biriken şarabın tortuları dağılacak, gitme gece gözlüm
Kal olur mu?
Bana uçmayı vaad edip kanatlarımı kırmış olsan da
Sen gitme, yokluğunla örülmüş bir şiir daha terbiye edemem gece gözlüm
Kal olur mu?
Tüm dil altı sözcükleri susturup vuslatı bahşedene kadar gitme gece gözlüm
Kal olur mu?
Karanlığa perde çekilmiş tüm şehirleri gözlerinin şavkında fethetmek isterken
Sen gitme, yokluğuna hüküm giyen kefenli kelimelerim bir bir ifşa oluyor
Kalmadı bende sabrı takat gece gözlüm, gitme
Kal olur mu?
Hangi dilde kutsadıysan beni
Yüreğimi yüreğine kapatıp aşkı sende yeniden yazmak istiyorum
Gitme kal bende, olur mu?
Kal...