Gecenin rahmine düşen bakışlarına esir düşerken yüreğim
Dili olmayan yalnızlığın duvarlarını yaladım...
Payıma düşen sensizlikle ruhumu seviştirirken
Göğün yırtık teninden kederler dökülüyordu
Ve ben sevgili...
Bennn...
Sensizlikle yazılan tüm yaralı harfleri ruhumun boşluğuna ku-
suyorum
Kamburu çıkmış bir gecenin koynunda...
Ve ben gözlerinden damlayan yaşlarla sevişmek istiyorum
nefesimi kurban edercesine.
Düğümlenmiş sancılar göğüs kafesime batarken
İçimde kış üşümesi, dağınık bir şiir oluyorum gecede...
Gözlerimde kırık bir tebessümün ve ardında bıraktığın gölgeli
bir yalnızlık
Ve işte...
İşte bu yüzden yaza yaza kusuyorum kimsesizliğimi...
Özlem uykusundan uyanır
Şiir olup dökülür çığlıklarım karanlığa...
Sensiz geçen gecelerin yetim düşlerinde...
Her nefes alış verişimde içim oyuluyor
Paslı bir mızrak gibi saplanıyor göğsüme
Kekeme sözcükler asılı kalırken dilimin ucunda
Kefen biçiyor sözcükler makassız...
Sonra ne mi oluyor?
Sana soyunmak günah mı bilmem ama
Çıplak sevişmeler asıyorum içimin sen kıyılarına...
Şiir
Gözlerine Bakınca Hicaz Makamına Çıkasım Gelir
Gecenin rahmine düşen bakışlarına esir düşerken yüreğim Dili olmayan yalnızlığın duvarlarını yaladım... Payıma düşen sensizlikle ruhumu seviştirirken Göğün yırtık teninden...
Sabahat AkınZümrüd-ü Sabah