Bu gece aynadaki aksime rağmen büyüdüm,
Evet evet yanlış duymadınız.
Büyüdüm,
Hüznü susturacağım artık yeminle,
Hüzzam durmayacak suretim bir daha asla.
Asla kirpiklerimin ucunda bulutları komşu etmeyeceğim,
Dudaklarıma misafir tenimi ihtilal etmeyeceğim.
Kendimi unuttuğum ateşten alıp
Savrulup küllerimi araratın çırılçıplak tenine
Aldırmadan yürek ucumdaki sızıya.
Ayin alaz düşlerine gülüşlerine aldırmadan
Hoşça kalacak geçmiş keşkelerin içinde...
İçinde avare bir ben hep seni yıkarken
Dilimin ucunda ah diye geziniyorken bakışların
Mukaddes tanrıdan bir beyaz sayfa dileyeceğim.
Geçmişin izlerini taşımayan bir melodi çalarak
Yazgısı yazılmamış bir kız çocuğu doğuracağım yeniden.
Alnına divit kalem ahdimi yazacağım,
Çığlıklarımın çenesini kapatıp ahımı deli rüzgâra bırakacağım.
O dem de,
Hoşça kalacak geçmiş keşkelerin içinde...
Yetimliği fısıldarken sözcükler
Dualara süreceğim kutsal dilimi.
Affet beni "Ezberim", Hoşça kalacağım kendime.
Tüm incinmiş sözcüklerin ruhuyla yalvarıyorum sana,
Tanrım!..
Ya annemin rahmine götür,
Ve güneş doğarken kes göbeğimi,
Ya da günahımla yıka ki... Öpsün toprağını son nefesim.
Bırak beni kutsal toprağına yüz süreyim,
Bırak ve dokunma! Usulca ağlayayım kaybettiğim ipeksi kundağımda...
Dökülen ilk damlada hoşça kalacak geçmiş keşkelerin içinde son kez fısıldayarak...