İçimde Kocaman Bir Şehir Yıkık Viran

Ağzımda bin yıllık kalem ağrısı
Göğüs boşluğumda ince m’arazlı bir sızı
Göz göze gelirken yıldızlarla
Göze alamadığım tüm uzaklıkları kirpiklerimle örtüyorum...
Ne sensizliğe ne de uzaklığına tahammülüm var
Yorgun bir zamanı ağırlıyorum omuzlarımda
İnzivaya çekilmiş tüm sözcüklerle yağmur misali
Sırılsıklam yağmak istiyorum tenine aşkla...
Beklemenin eşiğinde kan kusan çığlıklar doğuruyor bedenim
Yeminli hıçkırıklar öpüşüyor sağır kulaklarımın ebesinde
Ve bir sokak çocuğunun yüreğinde k’özleniyor bakışların...
Canım yanıyor anlıyor musun?
Sensiz sussuz, uykusuz ve huzursuzum...
Beyhude bir telaş sarıyor bedenimi yine bu gece
Alnımda iç kanamalı bir yazgı öksürük nöbetinde beşik sallıyorken
Soluğumu boğazıma düğümleyen sensizlik tırmalarken yüreğimi
Acıya akan bir yankı tüm şavkıyla dans ederken
Saplanır durur mızrak yüreğime içre içre
Yüreğim kanıyor, hissediyor musun?
Kusuruma bakma "yâbânî" İmlasızım biliyorum.
Biraz münzevi, biraz müttefik, biraz da gaibim kendi sedamda...
Tenime suretin yansıyınca
Seni bana doğuruyor güneş meşk ile
Kırık bir tebessümün içime sığmayan depremli bir gülüşle...
Gözlerinin ferinde yakamozları yudumlarken uykusuzluğum
Sensizlikle terbiye ediyorum sükûnetimi
Yitik bir zaman melodisi duyularımda raks ederken
Bulanık akıyorum kirpiklerimden dudaklarıma
Anlıyor musun, canım yanıyor?..