Cümlelerim kalbimin ayiniyken
Tenime batan neşeden bile nedamet duyarken
Gecenin koynundaki silüetten zihnimin kıyısında gözlerin doğuyorken
Kırık dökük bir tabelayken yüreğim
Neden yâr neden, sorarsın halimi
Ben senden ibaret değil miydim?
Dilsiz bir kavalın s’onsuz acısına gebeyken yüreğim
Susmak ile söylemek arasında büyük bir sükutum artık
Zaman ayracı mağrur kalbimi sükuta vururken
Buğz etmeden hiçbir gölgeye, suretini giydirirken
Neden yâr neden, akla ziyan kıvrımlarda yaprak yaprak düşüyorsun gül ayarınca?
Beni sevmek ibadetlerin en güzeli değil miydi?
Ellerimde çalakalem duygularla ayı yıldıza, seni bana berdel edip
Mecnun’u Leyla’ya veriyorken her vakit
Tuvalin dört bir yanında umudu zerk edip vuslatı inayetle çizerken kara kalemle
Düşlerimde tüm mevsimler göreceyken
Neden yâr neden, bak yine inliyor yüreğim, bak yine halsizim, çaresizim sensiz
Sen yüzünü Hacer-ül Esvede değişmem diyen sen değil miydin?
Söyle bana yâr sen değil miydin?